Diary

ในที่งานคอมมิคซีซั่น 3 ก็ผ่านไปจนได้งับ ^^

เหนื่อยมาก....แต่หนุกมากมายงับ

ได้คอสเป็นโร้ดจังใน DGM กับโครคุงที่คอสเป็นราบี้ แถมได้เจอเพื่อนใหม่ๆอีก

(แต่รู้สึกว่าเราจะไม่ช่วยพี่สาวขายของเลยนะ? -w-")

แถมได้เจอพี่ Nice ตัวจริงอีก >w< ดีใจมากมาย

ได้เจอพี่พัตจังด้วย พี่หมึกก็ได้เจอ แถมได้เจอพี่แก้วอีกด้วย

วันนี้เลยเอาภาพในงานคอมมิคซีซั่น 3 มาแปะงับ^.^

โซคุง(โร้ดจัง)เองงับ ^w^ (รั่ว!ฉบับแมทริกซ์)

พี่ชมพู่(คันดะ)กับโครคุง(ราบี้)เท่เชียวนะ....

เมื่อคันดะกับราบี้มอบความรักให้แก่กัน -w-'

พี่ชมพู่แต่งเป็นคันดะน่าร้ากกกกกก >w<

รูปรวมหมู่ DGM งับ

เรื่องนี้ อะรายหว่า คุ้นๆแต่จำไม่ได้ -w-'

เหล่าโกลด์เซนต์

เหอๆ รั่วกันซะและ!!!

รั่ว!!! (ขบวนการสปอร์ตเรนเจอร์ ไม่ใช่แล้ว!!!)

งับๆ หมดแล้วงับ ฟุ ^.^

(ขอบคุณคุณแม่โครคุงนะงับที่ไปรับส่ง)

ป.ล.งานหน้าจะปั่นพวงกุญแจโซนิคงับ >w<

ขอบคุณที่เข้ามาดูนะงับ บาย~

ครือ....ไม่รู้ว่าจะอัพไรดี-_-"

แต่ก่อนอื่นขอถือโอกาส HBD : PL_Chan พี่สาวเราซะเลยงับ

วันนี้วันที่ 6/10/06 วันเกิดพี่สาวเรา ขอบคุณพี่ที่ช่วยเรื่องทุกๆอย่างให้นะงับ

ยังไงก็ HBD ขอให้มีความสุขมากๆนะงับ^^

ช่วงนี้กำลังกลับไปบ้าเกมกลฯอยู่งับ(เก่าแล้วก้อยังบ้าได้งับ)

ภาพหมดนี่มาจากอนิเมะงับ ^.^

ส่วนนี่แฟนอาร์ตงับ น่ารัก >w<


แล้วจะมาอัพใหม่อีกทีนะงับ^^

ตอนนี้กำลังคิดจะทำโดกับโครคุงงับ^^ ไม่รู้ว่าจะเสร็จทันขายงานคอมมิคซีซั่น#3เปล่า -_-"

เสร็จแต่พวงกุญแจอย่างเดียวเอง ขายกับพี่สาวงับ^^


edit @ 2006/10/06 17:13:04

ในที่สุด...ก็กลับมาแล้วววววววววววววว >_<" เพิ่งจะกลับมาจากค่าย

หลังจากไปค่ายถึง 3 วัน 2 คืนงับ เหนื่อยๆจริงเยยงับ

เมื่อตอนที่ไปค่ายนั้นเเค่ฟังชื่อก้อไม่อยากไปเเย้วเพราะมันชื่อค่ายเอราวัณ(เเห่งโรงเรียนสงครามหน่วยรบพิเศษ ) หลังจากที่ไปค่ายก้อไปเจออุปสรรคอย่างมหาศาลเยยงับ(เหนื่อยมั่กมั่กงับ) ถ้าพูดถึงละก้อ....

วันเเรกเหนื่อยสุดงับเพราะโดนทำโทษสารพัดนึกเยย...(เเถมสีเราโดนหนักสุดอีกล่วย -_-")เหตุผลเพราะขณะที่กำลังเดินไปทานอาหารดันคุยกันซะดัง ซวยสิงับเค้าเลยสั่งให้หมอบลกลางพื้นถนนเยยงับเเถมวันนั้นฝนตกด้วยเปียกสิงับหลังจากนั้นก้อไปทานอาหารงับพอทานเสร็จก้อเข้าเเถวตามสี ตอนนั้นฝนก้อยังตกอยู่พอเค้าให้เดินปรากฎว่าสีเราดันคุยอยู่สีเดียว ซวยงับ เค้าเยยให้วิ่งไปจนถึงกลางสนามหญ้าจากนั้นก้อให้คลานกลับมาตอนเเรกก้อเปียกเเต่ด้านหน้าเเต่พะเอิ้นดังให้หงายหน้าเเล้วไถมาคราวนี้เยยเปียกทั้งตัวเลย(ซวยx2)สีอื่นเค้ายังไม่เปียกกันมีสีเรานี่เเหละเปียกก่อนใครเยยพอเรียบร้อยก้อไปฝึกกันต่อ(ไปทั้งเปียกเปียกนะแหละ)ฝึกการเดินเเถวเรียบร้อยเค้าให้ไปอีกสนามนึงพอเข้าเเถวเรียบร้อยปรากฎว่าซวยอีกเเย้ว... เพราะกลุ่มเราเดินไม่พร้อมกันอยู่กลุ่มเดียว คราวนี้ไม่ต้องหมอบเเย้วงับ..................เเต่เค้าให้ลงคลองเเช่ตัวเยยงับพี่น้อง!!!!!!(เปียกX2) เเต่เผอิญนู๋เป็นเมนเค้าเยยไม่ให้ลง(รอด)ที่เหลือซวยไป... หลังจากนั้นก้อไปฝึกกันจน5ทุ่มจึงจะให้อาบน้ำ

สรุปเเล้ววันเเรก...

1.เปียก

2.เหนื่อย

3.หนาว

4.ง่วง

สรุปเเล้ว:เหนือยมั่กมั่ก -_-"

วันที่ 2 ตื่นตอนตี 5 ลุกอย่างรวดเร็วออกจาเตียง ออกกำลังกายตอนเช้า จากนั้นก้อไปล้างหน้า-เเปรงฟัน เเล้วก้อไปทานข้าวเช้าเเล้วก้อไปทำกิจกรรมโดดหอ ตอนเเรกก้อกะจาไม่โดเเล้วเเต่ดันเกิดบ้าโดดขึ้นมาซะงั้นพอเค้าเตรียมให้โดดนู๋ก้อเลยเตรียมใจเเล้วก้อโดดงับ...พอโดดไปเเล้วหลังจากนั้นจากกลัวเลยกลายเป็นมันส์เเทน(หนุกหนุก) พอทุกคนโดดกันหมดเเย้วก้อไปทานข้าวเที่ยงกันงับ เเล้วก้อไปฝึกปีนหน้าผาจำลองต่องับ จนถึง 5 โมงเย็นงับ แล้วหลังจากนั้นเค้าก้อให้เตรียมละครงับ เเล้วก้ออนุญาติให้ไปอาบน้ำงับจากนั้นก้อทานข้าวเย็นงับ เเล้วก้อเริ่มเเสดงทีละกลุ่มงับ พอครบทุกกลุ่มเเล้วเค้าก้อให้ดิ้นก่อนนอน หลังจากนั้นก้อนอนงับ...

สรุปวัน 2 งับ...

1.สนุก

2.มันส์

3.เเดนส์กระจาย

สรุปเเล้ว:ยอดเยี่ยม -W-

วันที่ 3 ตื่นตี 5 เช่นกัน ออกกำลังกายตอนเช้า ล้างหน้า-เเปรงฟัน ทานข้าวเช้าเเล้วก้อให้ไปอาบน้ำ-เก็บสัมภาระ เเล้วก้อไปดูการสาธิตการดำรงค์ชีพในป่าเเละการจับงูงับ พอดูการดำรงค์ชีพในป่าเสร็จก้อถึงคราวสาธิตการจับงูมี 3 กรง กรงเเรก โอเคไม่น่ากลัวเพราะเป็นงูน้ำอูย่บนบกจาไม่น่ากลัวเหมือนในน้ำ กรง2 เอ่อ...กรงนี้น่ากลัวเพราะเป็นงูเห่างับ ส่วนกรง3 หยองสุด...เพราะเป็นงูจงอาง ปริมาณในการตายมีสิทธิ์มากกว่างูเห่างับ พอเสร็จเเล้วก้อทานข้าวเที่ยงงับเเล้วก้อรับเข็มกลัดสำหรับคนที่โดดหองับ จากนั้นพวกเราก้อลาครูฝึกทุกคนงับ...เเล้วก้อขึ้นรถบัสเพื่อกลับโรงเรียนงับ

สรุปวันที่ 3 งับ

1.สนุก

2.หวาดเสียวเล็กน้อยในการจับงู

3.ภูมิใจที่ได้รับเข็มโดดหอ

สรุปทั้งหมดงับ:สำหรับพวกเรามันเหมือนกับพึ่งเกิดภายในวันเดียวเองงับ

พวกเราทุกคนไม่มีใครย้อนอดีตกลับไปได้มีเเต่ต้องมุ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว เเละเมื่อทุกคนมุ่งไปข้างหน้าก็ไม่มีใครสามารถจะรู้เส้นทางข้างหน้าได้เลย เเต่ถึงจะรู้....ก็ขอพูดในที่นี้นะค่ะ "การมองเห็นอนาคตคือพรอันวิเศษเเต่จงอย่าลืมปัจจุบันที่เป็นอยู่ เพราะอนาคตเริ่มต้นที่ปัจจุบัน"...

ก็...จบเพียงแค่นี้ละงับ ได้ประสบการณ์ไปเยอะเลย

(วันนี้ขอดองรูปวาดที่จะอัพไปก่อนอีกนะงับ เหนื่อยจริงๆ -_-")

พรุ่งนี้ต้องไปเดอะมอลล์กับพี่สาวอีก ไปปรึกษาเรื่องงานนะละงับ...

*สุดท้ายรูปเคกะคูล่าวาดในโอซีของพี่สาวที่วาดให้งับเรา

น่ารัก ^^ ขอบคุณนะงับพี่สาว >-<


edit @ 2006/08/07 19:33:25